Vorige week kon je lezen over hoe Laura als tiener worstelde met de eetstoornis anorexia. Net als anorexia is boulimia ook zo’n eetstoornis. Het verschil is dat je bij boulimia last hebt van hevige eetbuien. Katja Swager (40) was 14 toen ze wist dat ze boulimia had. “ik heb een periode gehad dat ik wel zes eetbuien op een dag had.”

“Bij ons thuis was er altijd wel een probleem met lekker eten. Meestal omdat het er niet was, mijn ouders waren niet zo rijk. Bij verjaardagen kon het er wel van af, maar in het weekend met een zak chips op de bank was niet aan de orde. Mijn moeder was wel een stevige vrouw en vertelde me altijd dat ik maar niet zo dik als haar moest worden. Mijn vader zei wel eens “ga eens aan de kant met je dikke reet” tegen mij. Dat bedoelde hij als geintje, maar toch beïnvloedde het me wel. In de spiegel zag ik een dik, lelijk meisje, terwijl dat niet waar was. Ook had ik problemen met het ontvangen van echte, onvoorwaardelijke liefde waardoor ik mezelf steeds afwees.”

“Op mijn tiende besloot ik te gaan lijnen, samen met een vriendinnetje. Ik kreeg positieve reacties, en dat voelde goed. Toch miste er een soort controle, iets waar ik de macht over had. Toen ik op mijn dertiende koekjes verkocht voor de korfbalclub, kocht ik een pak koeken en at ik die thuis stiekem in één keer allemaal op. Daarna kotste ik die ook uit. Ik had onwijs veel gegeten, maar ik werd er niet zwaarder van omdat ik het vervolgens uitspuugde. Ik had hier controle over. Een jaar later wist ik dat ik boulimia had ontwikkeld.”

“Ik keek in de spiegel alsof ik een geweer op mezelf richtte”

“Die eetbuien stonden los van het lijnen. Zo’n bui was een reactie op het rusteloze gevoel van machteloosheid en onzekerheid. Om dat gevoel kwijt te raken ging ik dan naar de supermarkt en kocht van alles: koekjes, chips, krentenbollen. Het had niks te maken met honger, maar door dit allemaal te eten en vervolgens weer uit te spugen had ik weer een kort gevoel van controle. Controle geeft je een gevoel van macht, dat weer voortkomt uit angst. Ik zette altijd de douche aan als ik ging spugen, zo kon niemand het horen. Het mocht nooit te lang in mijn maag zitten, anders zou het verteren en kwam ik aan. Het was een goed voorbereide operatie. Altijd beloofde ik het nooit meer te doen en dat ging soms een tijdje goed, maar ik heb een periode gehad, ik was toen negentien, dat ik wel zes keer op één dag zo’n eetbui had.”

“Het spugen hield op nadat mijn tandarts me confronteerde. Hij zag een gaatje in mijn gebit ontstaan dat alleen maar zo snel kon groeien als ik regelmatig braakte. Ik was ontdekt. Het braken hield hierna op, maar de zelfhaat en eetbuien bleven. Ik keek in de spiegel alsof ik een geweer op mezelf richtte: schieten op ieder klein dingetje wat ik lelijk vond en waar ik niet zelf de macht over had. Omdat ik niet meer spuugde, kwam ik snel aan. De eetbuien bleven rustig doorgaan. Ik woonde later bij m’n vriendje, en als zijn kastjes leeg waren begon ik aan het bevroren voedsel in de vriezer. Ik was hier nog niet vanaf. Ik genas van boulimia maar mijn problemen waren niet opgelost. Ik bleef mezelf afwijzen waardoor ik heel ernstig ziek werd uiteindelijk. Ik ben genezen en nu help ik andere mensen.”

“Als de kastjes leeg waren, begon ik aan het bevroren voedsel in de vriezer”

“Momenteel werk ik regelmatig met vrouwen die soortgelijke eetstoornissen hebben. Daaruit kan ik opmaken dat bij boulimia de oorzaak vrijwel altijd ligt in de relatie tussen de vader en de dochter. In mijn geval was dat ook zo, alleen heb ik lange tijd niet geweten wat dat precies was. Begin dit jaar kreeg ik eindelijk het antwoord op mijn vraag. Als meisje van twee was ik misbruikt door m’n vader en had ik verantwoordelijkheid op me genomen. Ik heb die last al die tijd gedragen als een diepe seksuele frustratie. Boulimia kan vele oorzaken hebben maar heeft altijd te maken dat je als kind verantwoordelijkheid voor je vader draagt in iets. Daarom behandel ik ook altijd de vader mee als ik een boulimia patiënt behandel, om dat los te koppelen zodat de boulimia echt vanuit de basis kan genezen.

“Toen ik het hoorde wat er vroeger was gebeurd, zag ik hoe ik met mezelf was omgegaan en kon ik mezelf vergeven voor al die afwijzing van mezelf. ik koos ervoor om echt van mezelf te houden en zo smolt mijn overgewicht weg. Ik verloor 55 kilo in vier en een halve maand. Ik keek weer ander in de spiegel en zag wie ik werkelijk was. Je hebt echt zelf de keuze om dat geweer weg te leggen en jezelf te verbinden aan iets moois. Als je dat doet, heeft boulimia geen kans.”

 

Heb je vragen over eetstoornissen of ben je op zoek naar hulp? Neem dan een kijkje op de website van Stichting JIJ.

Wil je meer weten over Katja? Kijk dan op haar website.